Spektakle 2019-12-01T15:25:37+00:00

PROJEKTY STW

Spektakle

SIKSIKA Real People
premiera 27.04.2018 | Scena Wspólna

Un-becoming
premiera 01.10.2017 | Scena Wspólna

Collage
premiera 06.04.2017 | Scena Wspólna

Freak Company
premiera 18.06.2016 | Scena Wspólna

Body. Short stories
premiera 10.06.2015 | Scena Wspólna

Body Collective
premiera 10.06.2013 | Teatr Animacji

Prowincje
premiera grudzień 2011 | Międzynarodowy Festiwal Teatralny MASKI

SIKSIKA Real People

Premiera: 27.04.2017 | Scena Wspólna

Choreografia Anna Maria Krysiak
Tańczą: Aleksandra Dusza, Wojciech Furman, Jolanta Kazimierowicz, Sara Lechowicz, Katarzyna Leszek, Agnieszka Mencel, Justyna Pisarska, Anna Szklarek, Ada Steinke
Światła: Maciej Fincel/Scena Wspólna
Premiera 27.04.2018 Scena Wspólna w Poznaniu
Produkcja Szkoła Tańca Współczesnego w Poznaniu/ Natalia Draganik-Franke

Partner projektu FURMAN NIERUCHOMOŚCI

Siksika – jedność, to spektakl o ludziach i ich emocjach, o tym jak one wpływają na nas, nasze wybory i relacje z innymi, jak w tym wszystkim na siebie działamy i ze sobą rezonujemy. Spektakl pokazuje co zrobić, by zachować siebie jako istotę prawdziwą , wolną i szczęśliwą w dzisiejszym całym systemie w którym żyjemy. Jak odrzucić ego i nauczyć się patrzeć sercem na drugiego człowieka, by go lepiej rozumieć, akceptować i kochać jak i samego siebie.

Collage

Premiera: 06.04.2017 | Scena Wspólna

Produkcja: Szkoła Tańca Współczesnego w Poznaniu
Choreografia: Natalia Draganik-Franke i tancerze
Obsada premierowa: Jolanta Kazimierowicz, Radek Zolsky Kozłowski, Dominika Lewandowska, Ada Steinke, Michał Śniegu Strugarek, Anna Szklarek, Katarzyna Rona
Reżyseria dźwięku: Michał Śniegu Strugarek

Kolaż (również z fr. collage) – technika artystyczna polegająca na formowaniu kompozycji z różnych materiałów i tworzyw, fotografii, drobnych przedmiotów codziennego użytku itp.
Słowo „kolaż” pochodzi od francuskiego czasownika coller (sklejać). Termin ten był użyty później przez Picassa na początku XX wieku, kiedy ta starożytna technika, znana w Chinach od 200r. p.n.e., stała się częścią sztuki nowoczesnej.
Kolaż dźwiękowy to analogiczne zastosowanie zestawu nagrań muzycznych lub „z natury”, samplingu lub wykonań typu live o charakterze dźwiękowym lub głosowym.

Ten projekt zrodził się w wyniku spotkania siedmiorga tancerzy o bardzo zróżnicowanym rodowodzie tanecznym, a także muzyka, choreografa i fotografa. Jest zapisem 6-miesięcznej pracy, poznawania się, oswajania, przenikania, wchodzenia w relacje. Towarzyszyły nam różne pytania, między innymi o to, czy nasze doświadczenia taneczne nas bardziej dzielą, czy może łączą, czy każdy z nas jest jedynym, niepowtarzalnym, jednorodnym bytem, czy może jednak jesteśmy zlepkiem różnych spotkań, doświadczeń, historii, ludzi, czy przetwarzanie jest już tworzeniem? Pytania o tożsamość jako artysty, o kwestię indywidualności, o to, czy sztuka polega na odkrywaniu i ciągłym poszukiwaniu nowych terytoriów czy raczej umiejętnym wykorzystaniu tego, co już raz stworzono, stawianiu w nowym świetle, szukaniu inspiracji w codzienności? Staraliśmy się nie szukać ruchu atrakcyjnego, nowatorskiego, nie próbowaliśmy się wzajemnie kształtować, układać, nie ocenialiśmy, nie klasyfikowaliśmy. Uczyliśmy się siebie. Dużo się dowiedzieliśmy, większość pozostaje nieodkryta.

Freak Company

Premiera: 18.06.2016 | Scena Wspólna

Produkcja: Szkoła Tańca Współczesnego w Poznaniu
Choreografia: Natalia Draganik-Franke i zespół STW
Obsada premierowa: Justyna Gradys, Patryk Jarczok, Anna Jurek, Jolanta Kazimierowicz, Dominika Lewandowska, Dominika Majdańska, Anna Szklarek, Natalia Woźniak, Maria Ziółkowska
Reżyseria dźwięku: Krzysztof Madejski

Punktem wyjścia do stworzenia tego spektaklu było nieustanne poczucie innosci, odmienności, nie wpisywania się w rzeczywistość, obcowanie z tym, co wymyka się wszelkim klasyfikacjom, schematom, próbom opisania.
Chcieliśmy Wam opowiedzieć jak to jest czuć się obco, inaczej we własnym ciele, ruchu, głowie, życiu, społeczeństwie.
Czy artysta to ktoś, kto tak naprawdę jako jedyny widzi rzeczy takimi, jakimi one są, czy odmieniec patrzący na wszystko przez perspektywę swoich stanów, emocji, lęków?
Czy to, co tkwi w naszych głowach jest tylko iluzją?
Czy słowa mają znaczenie?
Czy oddziaływują na ciało w fizyczny sposób?
Czy nasze sny są odbiciem naszych pragnień?
Czy mozemy negować obszary i ludzi, których nie rozumiemy?
Prawda relatywna i prawda absolutna

Czy jesteśmy Freak Company?

” Rzeczy nie są takimi, jakimi się wydają być”

Body. Short stories

Premiera: 10.06.2015 | Scena Wspólna

Produkcja: Szkoła Tańca Współczesnego w Poznaniu
Koncept, opracowanie muzyczne: Natalia Draganik- Franke
Choreografia: Natalia Draganik-Franke i zespół STW
Obsada premierowa: Izabela Chrobak, Justyna Gradys, Maja Grzeczka, Patryk Jarczok, Anna Jurek, Jolanta Kazimierowicz, Dominika Lewandowska, Dominika Majdańska, Anna Szklarek, Natalia Woźniak, Maria Ziółkowska
Realizacja video: Maja Barańska, Szymon Chudy, Kamil Biegański
Reżyseria dźwięku: Aleksandra Brandys/STW

Najnowszy spektakl STW to próba zmierzenia się z tym, co dla każdego tancerza jest jednocześnie najbliższe i najbardziej odległe, najbardziej oczywiste i jednocześnie tak trudne do kreślenia, najłatwiejsze i najtrudniejsze w odczytaniu. CIAŁO. Grawitacja. Ciężar. Zmęczenie. Ukojenie. Potrzeba ruchu. Bezruch. Historie. Czy faktycznie posiedliśmy nasze ciała, czy może wciąż się one nam wymykają? Czy znamy język jakim ono do nas mówi, czy może nadal jest on dla nas tajemnicą? Czy mapy naszych ciał są dla nas czytelne? Czy to my panujemy nad ciałem, czy może raczej ono panuje nad nami? Nie ma pewnych odpowiedzi, sprawdzonych recept, pozostaje raczej intuicja. Przeczucie odpowiedzi. Ten spektakl jest zaproszeniem dla widza do wejścia w CIAŁO. Do odbycia podróży, która być może niewiele wyjaśni. Ale pozostaną piękne historie.

Body Collective

Premiera: premiera 10.06.2013 | Teatr Animacji

Produkcja: Szkoła Tańca Współczesnego w Poznaniu
Koncept, opracowanie muzyczne: Natalia Draganik- Franke
Choreografia: Natalia Draganik-Franke

Prowincje

Premiera: grudzień 2012 | Międzynarodowy Festiwal Teatralny MASKI

Koncept, inscenizacja i choreografia: Natalia Draganik i zespół
Muzyka: collage
Realizacja światła: Jakub Wittchen
Realizacja dźwięku: Iwo Borkowicz

Punktem wyjścia dla spektaklu była próba zdefiniowania pojęcia prowincja i określenia tego, co dla każdego z nas najmocniej łączy się z tym sformułowaniem. Spektakl jest próba obrony świata, który pomału odchodzi w zapomnienie, a przez swoje niedopasowanie, nienadążanie jest wyraźnie skazany na wykluczenie z dzisiejszej rzeczywistości.

Jednocześnie słowo to stanowiło wyzwanie do poszukiwania naszych prywatnych, często głęboko ukrywanych „prowincji” i do stawienia im czoła. Jest próbą odpowiedzi na pytanie: przed czym uciekamy?

Bo sztuką nie jest szukać daleko, ale znaleźć blisko.